search slide
search slide
pages bottom

Budownictwo jednorodzinne w powojennej Polsce

Budownictwo jednorodzinne w powojennej Polsce

W powojennej Polsce budownictwo jednorodzinne funkcjonowało w bardzo ograniczonym wymiarze. To była rzecz normalna, bo każdą własność traktowano dość nieufnie. Nic więc dziwnego, że budynki jednorodzinne nie mieściły się na górze priorytetów mieszkaniowych PRL-u. Jakieś budynki jednorodzinne jednak powstawały. Najczęściej budowane były na wsiach lub obrzeżach miast. Ich budowa wiązała się z poważnymi problemami dla przyszłych właścicieli. Przede wszystkim było bardzo trudno dostać jakiekolwiek materiały budowlane. W gospodarce wiecznego niedoboru takie materiały budowlane były przeznaczane przede wszystkim dla przedsiębiorstw państwowych. Istniały jednak pewne furtki, z których społeczeństwo naszego kraju uczyło się korzystać. Na przykład dość chętnie materiały budowlane były na wsiach sprzedawane dla młodych rolników, zwłaszcza tych, którzy rozwijali gospodarstwa swoich rodziców. Mogli oni występować po specjalne kredyty, dość nisko oprocentowane oraz kupować legalnie materiały budowlane. Kiedy jednak zobaczymy tamte domy jednorodzinne, wyglądają one jakby powstawały według jednego wzoru. Proste, kwadratowe budynki z płaskim dachem na pewno nie należały do najwybitniejszych osiągnięć polskiej architektury.

Tagi wpisu: , .

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *